Yaşam durduramadığımız hızla ilerlediğimiz bir yoldur. O yoldan geçerken, ayağımızın takıldığı olur, sendeleriz, düşeriz, kalkarız, yürümeye devam ederiz. Bu düşmeler, sarsılmalar bazen çok şiddetli olur; ne şanslı insanlar vardır ki, elinden tutup kaldıranları olur, destek olanları olur, işte bunların kıymetini bilmek vefayı onlara adamak lazım, insanoğluna yakışan budur.
Doğum mucizevi bir olaydır: Doğarken hiç kimsenin anne ve babasını seçme hakkı yoktur. Kimi şanslıdır, kimi bu yüzden hayata geldiğine pişman olarak yaşar ve bu pişmanlık ömür boyu sürer, Bazı insanlar şansları sayesinde yol alırlar, bazıları çok çalışırlar yorgun olmuştur yol almaları, en değerlisi de budur; anlatacak çok değerli hikâyeleri de birikmiştir.
Büyük aileler, kalabalık akrabalar, geniş sosyal çevreler, gün geçtikçe azalır, insan gençken fark edemez yaşamda insanı güçlü kılan yaşarken öğrendikleridir tecrübe de tüm bu öğrenilenlerdir. Bir insanın gözlerine bakınca beynini görebilirsiniz, adeta o insanı okur gibisinizdir işte bu da tecrübelerin bir yansımasıdır. Başıboş tecrübe değil farkındalık tecrübesi de başka bir şeydir; insanın öncelikle kendi kendinin farkında olmasıyla, kendini bulmuş olmasıyla bağlantılı bir keşfediştir. Kendini bulmak, evreni yaşamı, gitmekte olduğumuz yolu artık keşfetmiş olduğumuzun başarılı bir sonucudur. Kendinizi ve hayatı tanıdıkça, hayat yollarını yürüyüp baya yol kateddikçe insan yalnızlaşır, sadeleşir, umutlar hep vardır, hayaller bizden uzaklaşmıştır.
Sevdiklerimizle, sevmeye değer bulduklarımız, sevildiğimizi hissettiklerimizle sıkça helâlleşmeliyiz bu öyle bir yoldur ki kimin yolu ne zaman biter? Daha ne kadar devam eder? Bilemeyiz bu hayat yolu sırdır, sırların anahtarı yüce Allah’tandır sırların yaratanı, kaderlerin yazanı, bizlerin ve evrenin yüce Yaradanı! İnsanoğlu günahlarında, sevaplarında da yalnızdır fakat bir kamera vardır her şeyi gören ve kaydeden en yüce adalet Allah'ın adaletidir.
Yalnızlık öyle kolay gelmiyor insana ilk önce: En sevdiklerini kaybetmeye başlıyorsun ölüm ise bu kayıp, çok gürültülü ve sarsıcı deprem şiddetinde yıkıp, fırtına şiddetinde sürüklüyor, sel gibi yok ediyor insanı, belki toparlanıyorsun fakat asla eskisi gibi olamıyorsun hep yıkık dökük tarafın bu yolda seninle birlikte ilerliyor. En yakının evladınsa artık hep yalnızsın bu yolda kanadı kırık, bir ayağı aksak, bir gözü kör, kalp gözü açık, kalbi yaralısındır ve bu hayat yolunda artık yalnızsındır kimle olursan ol, kimin yanında yürürsen yürü sen yapayalnız ve ağır yaralısındır.
Sevgili, ömür boyu seninle olmayabilir pek nadir bulunur sonsuza kadar süreni o da çok kıymetlidir, Aşktır adı ömür boyu sürer önce bir tutkudur, yoğun istektir, özlemden kaynaklanır hasrettir kavuşunca zamanla güvenin de süslediği sevgi kadar değerli bir mücevhere dönüşür fakat asla sonsuz bir birliktelik değildir eninde sonunda hayat yolunda birisi yolu daha erken tamamlar ve yine yalnız kalırsınız yıkılmış olsanız da sizi tamamlayacak birini zamanınız varsa mutlaka bulursunuz o güzel duygunuzu devam ettirmek umudunuz vardır, belki olabilir diyebilirsiniz....
Evlatlar evlenir, yeni hayatlar kurarlar, herkesin kendine ait bir yaşamı olur. Artık eskiden olduğu gibi birlikte geçirilen zamanlar olmaz azalmaya başlar yaşlandıkça yalnızlaşırsınız...
Dostluklar tek tük de olsa azalarak, elenerek kalırlar. Kalanlar ne değerlidir. Yalnız kalır her insan eninde sonunda, bazen de kalabalıklar içinde yalnızdır. Bazen de yoğun olmadığı halde yoğunum diyerek, meşgul olmadığı halde çok meşgulüm diyerek, yalnızlığı seçer aslında fakat yalnızlık emniyetlidir aynı zamanda tehlikelidir, alışkanlık da yapabilir, konfordur bazen, yorgun insanların bunalmış insanların imrendiği, fakat en acı ve kaçınılmaz sondur. Allah yalnızlığında tek başına olanını yine de nasip etmesin. Bir ses bir nefes hep olsun bu hayat yolunda sizlerle.
Sevgiyle kalın yalnız kalmayın.....
