“Gazeteci olmak her babayiğidin harcı değildir.”
Gazetecilik… Dışarıdan bakıldığında kalemle yapılan bir iş gibi görünür. Oysa içinde korkusuzluk, vicdan, bilgi ve en önemlisi dürüstlük barındırır. Bu yüzden gazeteci olmak öyle her önüne gelenin yapabileceği bir iş değildir.
Gazeteci olmak, her babayiğidin harcı değildir.
Çünkü gazeteci; susturulanın sesi, görünmeyenin aynası, korkunun duvarını delen kelimedir. Gazeteci; sadece haber yazmaz, halkın adına konuşur, güce karşı halkı savunur.
Kalem Tutmak Değil, Sorumluluk Taşımaktır
Bugün pek çok kişi “gazeteciyim” diyor ama sadece kalem tutmakla gazeteci olunmaz. Haberci olmak için önce hakikate sadakat, sonra da halk adına sorumluluk gerekir. Bir gazeteci, kendi menfaatine değil, toplumun gerçeğine odaklanmalıdır.
Gazetecilik, bazen yanlışlara “yanlış” demek, bazen de herkes susarken “ben buradayım” diyebilmektir.
Gazeteci olmak demek, bazen yalnız kalmak, bazen tehdit edilmek, bazen de baskıya maruz kalmak demektir. Ama gerçek gazeteci, baskıya boyun eğmez; kalemini çıkar karşılığı eğmez.
Bugün hâlâ kalemini satmayan, gerçekleri yazmaktan çekinmeyen gazeteciler varsa, umut vardır.
Ama ne yazık ki bazıları mesleği, ikbal basamağı hâline getirdi. Gazeteciliği; susturmak, yönlendirmek, şahsi menfaat için kullanmak isteyenler var. İşte bu yüzden, “her babayiğit gazeteci olamaz” diyoruz. Olmamalı da…
Soru sormak, eleştirmek, araştırmak, gerçeği açıklamak… Bunlar her insanın değil, omurgalı insanların işidir. Cesaretle, bilgiyle, özveriyle yapılır bu meslek. Sahte alkışlarla, dost meclislerinde verilen unvanlarla değil.
Eğer gazeteci halktan değil de, makamdan besleniyorsa; o artık gazeteci değil, sadece bir kopyalama cihazıdır. Yazdığı haber değil, verilen metindir. Konuştuğu cümle değil, ezberdir.
Gazetecilik; klavye başında oturmak değil, halkın yüreğinde yer bulmaktır. Birilerinin değil, hakikatin yanında olmaktır. Bunun bedeli vardır: Yalnız kalırsın, dışlanırsın, tehdit edilirsin… Ama başını yastığa koyduğunda “doğruyu söyledim” diyebilirsin.
O yüzden diyoruz ki: Gazeteci olmak her babayiğidin harcı değildir.
Ama bu harcı taşıyacak yürekli insanlar olduğu sürece, toplumun sesi hiçbir zaman susmayacak.
