Bir Ömür Mücadele ve Tebessüm: Seyfettin Demirkılıç’ın Azizi Hatırasına

5 Mayıs 1966’da Batman’ın sıcak topraklarında, Mecit ve Meyrem çiftinin ilk evladı olarak dünyaya gözlerini açan Seyfettin Demirkılıç, sadece bir ailenin ilk çocuğu değil, aynı zamanda gelecek güzel günlerin de ilk müjdecisiydi. Batman’ın o dönemdeki ruhunu ruhuna katan Seyfettin Bey, hayatı boyunca emeğin, sabrın ve neşenin simgesi oldu.

Emekle Yazılan Bir Hayat Hikayesi

Seyfettin Bey’in hayatı, erken yaşlarda omuzlarına binen sorumluluklarla başladı. Araba sanayisinin yağlı ve paslı ama onurlu tezgahlarında yıllarını geçirdi. Elleri nasır tutsa da gönlü her zaman yumuşaktı. Sanayide geçen yılların ardından bekçilik yaptı, dükkan işletti ve rızkını kazanmaya devam etti. Onun için çalışmak sadece bir geçim kapısı değil, ailesine karşı duyduğu sorumluluğun bir nişanesiydi. Seyfettin Bey, alın terini ailesinin huzuruna dönüştürmeyi bilen ender insanlardan biriydi.

Sevgiyle Kurulan Bir Yuva

Hayat yolculuğunu Suriye Hanım ile birleştiren Seyfettin Bey, bu birliktelikten altı fidan yetiştirdi: Halil, Bahar, Amine, Zelal, Yusuf Cuma ve en küçükleri Abdulselam. Onlar, Seyfettin Bey’in dünyadaki en büyük eserleriydi. Kendi ellerinin nasırını, çocuklarının kalem tutan parmaklarında unuttu. “Ben çalışayım, yeter ki onlar okusun” diyerek ömrünü çocuklarının eğitimi ve geleceğine adadı. Bu çaba, bir babanın evlatlarına bırakabileceği en değerli mirastı: iyi bir eğitim ve sarsılmaz bir karakter.

Şaka ile Karışık Bir Bilgelik

Onu tanıyan herkesin ortak bir cümlesi vardı: “Seyfettin, yüzü her zaman gülen adamdı.” En zor anlarda bile şaka patlatır, çevresindekilerin yükünü hafifletirdi. Şakacı kimliği ve neşeli tavırlarıyla girdiği her ortamı aydınlatan Seyfettin Bey, hayatın tüm ciddiyetine ve zorluğuna rağmen gülümsemenin en büyük direniş olduğunu bize yaşatarak öğretti.

Herkese yardım eden, gönlü geniş, sevgi dolu biriydi. “Herkese para veren, herkese yardım sever olan” tanımlaması onun cömertliğini ve iyilikseverliğini en güzel şekilde anlatır. Hem damat, hem dayı, bazen baba gibi olan Seyfettin Bey, gönül kırmadan sevdiklerini sarıp sarmaladı.

Son Veda

Takvimler 27 Nisan 2025’i gösterdiğinde, yaşadığı tümör rahatsızlığına bağlı kan kaybı ve ardından gelen kalp krizi sonucu, yorgun ama huzurlu kalbi durdu. Arkasında gözü yaşlı ama onunla gurur duyan bir eş, altı evlat ve sayısız güzel anı bıraktı.

Seyfettin Demirkılıç, Batman’ın sokaklarında yankılanan gülüşü, sanayideki alın teri ve çocuklarının başarılarıyla yaşamaya devam edecek. Onu tanıyanların kalbinde yaşıyor, ruhuna Fatiha’lar okunuyor. Mekanı cennet, ruhu şad olsun.