Bir Babaya Veda: Ferit Kaya’nın Son Yolculuğu

25 Eylül 2025 gecesi başlayan ve bir ailenin hayatını ikiye bölen bir veda…

25.09.2025 gecesi, Kaya ailesinin evinde her şey her zamanki gibiydi. Kimsenin aklından, sabahın böyle bir acıyla doğacağı geçmiyordu. Ferit Kaya, o gece çocuklarıyla birlikteydi; gülüyor, şakalaşıyor, Kürtçe ana diliyle sevgisini dile getiriyordu.
“Bâvâ, Hakkê Xwedê ji me re helal dikî” diyerek helalleşir gibi konuşmuştu. Oysa kimse bunun bir veda olduğunu bilmiyordu.

Ferit Kaya, çocuklarını çok seven, ailesine bağlı bir babaydı. O gece oğluyla son kez sarıldı. Gecenin ilerleyen saatlerinde, sanki görünmeyen bir misafir eve uğramıştı; Azrail… Ama acıyı gizler gibi, sabahı beklemişti.

Sabahın Sessizliği ve İlk Ağıt

Sabah kahvaltı yapıldı. Ferit Kaya, yoğurt ve pekmez yedi; belki de ömründen geriye kalan son saatlerdeydi. Oğlu odasına çekildi. Kısa bir süre sonra evden bir ağıt sesi yükseldi. Habibe Hanım teyze ve Rıdvan Kaya o sırada evdeydi.

Ferit Kaya su istemişti. Ardından yavaşça halının üzerine düşüverdi. Ambulans çağrıldı, mahalleden gençler yardıma koştu. O an yükselen çığlıklar, evin sessizliğini parçaladı. Ambulans kapıya geldiğinde, Ferit Kaya kalp krizi geçiriyordu.

Aile fertleri gözyaşları içinde ambulansla hastaneye gitti. Evde kalanlar ise çaresizlikle bekledi. Saatler ilerledi, zaman durmuş gibiydi. Saat 12.00 sularında, bilinç kaybının ardından Ferit Kaya’nın vefat ettiği haberi geldi.

Bir Annenin Sözü, Bir Dünyanın Yıkılışı

Annesi Makbulle Kaya’nın, “Baban rahmet etti” dediği an, evlatlarının dünyası durdu.
“Bavê, bavê, çima çû…”
Bu feryat, evin duvarlarında yankılandı. Kimse teselli bulamıyordu.

Aile fertleri – annesi Makbulle, ablası Suzan, kardeşleri Kenan, İsmail, Rıdvan, Habibe ve diğer yakınlar – perişan haldeydi. Gurbette olan Yusuf, Aysun ve Mizgin de yoldaydı. Acı, herkesi aynı noktada buluşturmuştu.

Son Yolculuk: Asrî Mezarlığı

Defin işlemleri başlatıldı. Ferit Kaya, Asrî Mezarlığı Gasilhanesi’nde son yolculuğuna hazırlandı. Yıkanışı, kefenlenişi ve tabuta konuluşu, ailesi için tarifsiz anlara sahne oldu.

Cenazeyi, oğulları İsmail ve kendisi omuzladı. Tabut, son kez toprağa indirilmeden önce edilen sözler, bir evladın babasına son hitabıydı:“Ax bavo, tu mezin kirî, tu me bi hev re girtî.
Tu firq û meyî nehiştî nava me…”

Bir saat sonra toprak kapandı. Son kürekler atıldı. Son gözyaşları döküldü.

Taziye ve Sessiz Bir Bekleyiş

Defnin ardından aile, Hilal Mahallesi Hacı Salih Mutlu Taziye Evine geçti. Taziye boyunca dostlar, akrabalar ve mahalle halkı aileyi yalnız bırakmadı.

Ferit Kaya’nın ardından kalanlar; anılar, bir babanın sevgisi ve hiç dinmeyecek bir özlem oldu.

Bu haber, bir vefatın ötesinde;
bir evladın, bir babaya tuttuğu yasın kaydıdır.