Kontrol edemediğin, taşıyamacağın her şey, sonunda bir dışavuruma dönüşür; yüzünde, sözlerinde ve auranda çırılçıplak belirir. Duygularını dizginleyemeyen insan, en kolay öfkeyi yüzüne yerleştirir. Ufacık bir mesele yüreğinde dalga dalga yayılır, hafif bir fırtına bile yüzünde telaş izleri bırakır; kaşlarında öfke gizlenir, sözlerinde keskinlik taşır. Hayat kasıtlı zorlamaz insanı, sadece kalp yeterince sakin değildir, irade yeterince derin değildir. Duygular kalbin dibindeki kozdur, koz sağlam olmazsa yüz ifadesi karışır.

Gerçekten berraklaşmış insan, dışa vuran duyguları çoktan terk etmiştir; olaylara telaşsız yaklaşır, kaosa sakinlikle karşılık verir, gözlerinde yumuşak bir dinginlik taşır, yüzü rahat ve özgürdür. Mutluluğu dizginleyemeyen insan onu zamanla mutsuzluğa çevirir.

Yoksulluğu ve yoksunluğu dizginleyemeyen insan onu zamanla kadere çevirir.

Zenginliği dizginleyemeyen insan, zamanla onu fakirliğe çevirir. Güç ve mevkiyi dizginleyemeyen insan, kolaylıkla onu zaafa ve yıkıma çevirir. Azıcık bir üstünlükle gözü kimseyi görmez, hafif bir yükseklikte tepeden bakar; tavırla ezer, kibirle içindeki boşluğu örter.

Gerçekten yükseklerde olan, büyük vizyona sahip insan, asla kibirli ve buyurgan değildir. Ne kadar yetkinse o kadar mütevazıdır, ne kadar geniş vizyonluysa o kadar alçakgönüllüdür; tüm varlıklara saygı duyar, insanlara eşit bakar, doğal olarak geniş ve yumuşak bir aura taşır.

Dünya yasaları her zaman birbirine benzer: Gerçek usta, kılıç gibi keskin değildir; gerçek soylu, gösterişli ve buyurgan değildir; gerçekten güzel, yapmacık değildir. Tüm kasıtlı gösterişler, dışa vuran keskinlikler, huzursuz aurallar, içsel taşıma gücünün yetersizliğini dizginleyememenin yüzde açtığı gedikleridir.

Dış nesneler özünde doğru veya yanlış değildir; zenginlik, mevki, yetenek hepsi birer destekleyici. Kalp ruh ve beden bunları dizginleyemezse, güç değil yük haline gelirler. En üst düzey bilgelik, yüzün ifadenenin ve dışavurumu dizginleyebilme becerisidir.

Bunun da yolu mimik ve eğitimi değil, performans yeteneğine değil, görünümü yontmak değil, huzurlu ve berrak bir kalp eğitmektir. Kalp sağlamlaşırsa, yüz doğal olarak temiz ve yumuşak olur; iç dünya berraklaşırsa, hayatın her şeyi akıp gider. Artık kasıtlı gösteriş yok, dış görünüşe takıntı yok; telaşı yok, performans yok, bu her şeyin kabuğunu soyar ve işler rahatça akmaya başlar.

HABER: MURAT KANDEMİR