Kontrol altına alınmış bir pandemi ile önlenebilir olan bu ölümlerin acısını yüreğimizde hissederken,14 Mart’ı bu şekilde karşılıyor olmaktan dolayı da oldukça üzgün olduğumuzu belirtmek isteriz. Demokratik / Şeffaf, toplum katılımının sağlandığı, sağlık meslek /emek örgütlerinin önerilerinin alındığı, pandeminin daha da derinleştirdiği eşitsizlikleri önlemeye yönelik yeterli ekonomik / sosyal desteklerin sağlandığı bir pandemi yönetim biçimini sürecin başından beri ısrarla önerdik.
Bu önerilerimiz duyulmamazlıktan gelinirken bizler ölüm, hastalık ve tükenmişlikle baş başa bırakıldık. Ağır pandemi koşullarının uzun çalışma saatlerinde izin, istifa, emeklilik haklarını dahi kullanamayan ve pandemi boyunca büyük bir özverili ile çalışan biz sağlık emekçileri maalesef bu dönemde de önlenemeyen / önerdiğimiz şekilde yasal düzenlemesi yapılmayan sağlıkta şiddete maruz kalmaya devam ettik. Yine bütün ısrarlarımıza rağmen COVID-19’un meslek hastalığı olarak kabul edilmesi için gerekli yasal düzenleme de yapılmış değildir.
Mesleki bağımsızlık ve saygınlığımız , iyileştirilmiş ekonomik / özlük haklarımız, özgür / bilimsel çalışma ortamımız, örgütlenme özgürlüğümüzün sağlandığı şartlarda ancak nitelikli bir sağlık hizmet sunumunu yapılabileceğimizi, bunun da ancak iyi hekimlik değerlerinden taviz vermeksizin toplumun sağlık hakkı mücadelesine sahip çıkmamızla ile mümkün olabileceğini biliyoruz.
Bütün bu koşullara rağmen içinde bulunduğumuz 14 Mart Tıp Haftası vesilesiyle; özverili, fedakarca ve meslek sorumluluğu bilinciyle çalışan hekimlerimizi ziyaret edip karanfil ve hekimlik andının yazılı olduğu kartlar dağıtarak bayramlarını kutladık.
Hekimlik mesleğinin bizlere yüklediği sorumluluk duygusuyla tüm sağlık çalışanlarının 14 Mart Tıp Bayramını kutlarız.
