488. HAFTA ‘’KAYIPLAR BULUNSUN, FAİLLER YARGILANSIN!’’
Değerli basın emekçileri, kayıp yakınları, İnsan hakları savunucuları ve anneler!
Yıllardır suçluların açığa çıkarılmasını ve faillerin yargılanmasını umuduyla sesleniyoruz. İktidara, devlete “Kayıplarımızı Bulun, Faillerini Yargılayın.” talebinde bulunuyoruz. Yıllardır eşit yurttaşlık temelinde, insana yaraşır, barış ve huzurlu bir ülkede uyanmayı arzuluyoruz.
Her cumartesi günü ellerimizde kayıplarımızın fotoğraflarıyla sessizce oturuyoruz. Bu sessizliği gözaltına alındıktan sonra kendisinden bir daha haber alınamayan kayıp bir insanımızın öyküsü böler.
Türkiye'de güvenlik güçleri tarafından gözaltına alındıktan sonra varlığı inkâr edilen ve kendilerinden bir daha haber alınamayan insanların aileleri ve insan hakları savunucuları olarak ''Kayıpların Bulunması ve Faillerin Yargılanması'' talebiyle başlattığımız ''KAYIPLARIN BULUNSUN – FAİLLER YARGILANSIN'' barışçıl eylemimizin 488. haftası ile devam ediyoruz.
Bu hafta 1995 yılında Şırnak ilinin Silopi ilçesinde bulunan Habur Sınır Kapısından kaçırılan Mehmet Abdülillah Heyecan ve Ali Osman Heyecan’ın akıbetini sormak için toplandık. Dün olduğu gibi bugün de siyasal iktidardan bir kez daha soruyoruz!
Kayıplar : Mehmet Abdülillah Heyecan – Ali Osman Heyecan
Olay Yeri : Şırnak’ın Silopi İlçesi / Habur Sınır Kapısı
Olay Tarihi : 1995
Baba Halil Heyecan’ın, 2009 Yılında Cizre Cumhuriyet Savcılığı’na yaptığı yazılı başvuruda geçen anlatım ve beyanlara göre;
Mehmet Abdülillah ile Ali Osman Heyecan isimli kardeşler, Cizre’de işsiz oldukları ve iş bulmakta sıkıntı yaşadıkları için, çalışmak üzere Irak Federal Kürdistan Bölgesi’ne gidip geliyorlarmış. İki kardeş, her gidiş gelişlerinde babalarını mutlaka arayarak durumlarından haberdar ediyormuş.
1995 yılının bahar aylarında, yine çalışmak üzere gittikleri Federal Kürdistan Bölgesinden Türkiye’ye döndükleri sırada kardeşlerden Mehmet Abdülillah, her zaman yaptığı gibi İzmir’de yaşayan babası Halil Heyecan’ı ev telefonundan arayarak, kendisini Gümrük Kapısı’ndan aradıklarını, Türkiye’ye geçiş yaptıklarını ve durumlarının da iyi olduğunu söyler. Bu telefon görüşmesi, baba ve oğul arasındaki son görüşme olur. Bu konuşmadan sonra Mehmet Abdülillah ve Ali Osman Heyecan’dan bir daha haber alınamaz.
Aile, korktukları gerekçesiyle o dönemde kaybolma olayına ilişkin herhangi resmi bir kuruma başvuruda bulunmaz. 1998 yılında Cizre Emniyet Müdürlüğü, Halil Heyecan'a oğullarının nerde olduğunu sorar. Baba çocuklarının kayıp olduğunu ilk burada belirtir ve kendilerinden 3 yıl boyunca hiçbir haber alamadığını belirtir.
Baba Halil Heyecan, 2009 yılında Cizre Cumhuriyet Başsavcılığı'na başvuruda bulunur. Savcılığa, olay tarihinde güvenlik sorunu yaşadıkları için daha önce başvurmadığını ve çocuklarının öldürülmüş olabileceklerine dair bir kanaat taşıdığını belirtir.
Aradan geçen 24 yıla rağmen 2 kardeşin akıbeti hala meçhul.
Uluslararası hukuka göre gözaltında kaybetme insanlığa karşı işlenmiş bir suçtur. Her devlet, bu suçu önlemeye ve gerçekleşmesi halinde suçun mahiyetine göre cezalandırmakla yükümlüdür. Devletin bu yükümlülüğünü yerine getirmesini istemek suç değil, en doğal hakkımızdır. Suç olan kaybedenleri korumak, onları hukukun üstünde tutarak cezasız bırakmaktır.
Kayıplarımızın akıbetini sorgularken, onlara dair bir izi bulunmadan, hakikatler ortaya çıkarılmadan ve adalet sağlanmadan bu mücadeleden asla geri adım atmayacağımızı bir kez daha ifade ediyoruz.
İNSAN HAKLARI DERNEĞİ
BATMAN ŞUBESİ
