Bugün, insan hayatını korumaya adanmış büyük bir emeğin, büyük bir sorumluluğun ve büyük bir vicdanın hatırlandığı gündür. Bir hukukçu olarak şunu açıkça söyleyebilirim: Bir toplumun sağlığı yalnızca hastanelerde değil, aynı zamanda adaletin ve etik sorumluluğun yaşatıldığı yerde korunur.

Hekimlik mesleği, insanın en kırılgan anına dokunan meslektir. İnsan bazen bedeniyle, bazen zihniyle, bazen de ruhuyla hekimin kapısını çalar. O kapıdan içeri giren kişi yalnızca bir “hasta” değildir; korkuları, umutları, çaresizliği ve güven ihtiyacıyla gelen bir insandır. İşte tam da bu noktada hekim ile toplum arasında görünmeyen ama son derece güçlü bir sözleşme kurulur: güven sözleşmesi. Ancak sağlık dediğimiz büyük sistem yalnızca hekimlerden ibaret değildir. Bir hastanenin koridorlarında gece gündüz emek veren hemşireler, sağlık teknisyenleri, paramedikler, laboratuvar çalışanları ve tüm sağlık emekçileri bu büyük zincirin vazgeçilmez halkalarıdır. İnsan hayatına dokunan bu emek, çoğu zaman görünmez ama etkisi hayatidir. Hukuk açısından bakıldığında sağlık hizmeti yalnızca teknik bir hizmet değildir; aynı zamanda insan haklarının ve insan onurunun korunmasıyla doğrudan ilişkilidir. Tıp bilimi insanın bedenini korumaya çalışırken, hukuk da o insanın haklarını güvence altına alır. Bu nedenle sağlık ile hukuk aslında aynı temel değerde buluşur: insanı korumak. Bugün Tıp Bayramı’nı kutlarken yalnızca bir mesleği değil, insan hayatını yaşatmak için omuz omuza çalışan tüm sağlık çalışanlarını selamlamak gerekir. Çünkü bir toplumun gerçek gücü, en zor anlarda insan hayatını korumak için gösterilen ortak çabada saklıdır.

Bilimin ışığıyla, emeğin gücüyle ve etik sorumlulukla insan hayatına dokunan tüm hekimlerin ve tüm sağlık çalışanlarının 14 Mart Tıp Bayramı kutlu olsun.